Op 30-09-05 ben ik samen met me oudste dochter Bianca begonnen aan een hele lange reis. Eind bestemming Indonesië op het eiland Java. Doel van de reis was de eerste witte herders naar het eiland brengen.

Om 7:00 uur in de ochtend stonden we vlak bij schiphol om de hondjes af te geven. Daar werden ze in de transportbox gedaan en begon voor hun de reis.
Wij zijn daarop vertrokken naar schiphol waar we tot 12:00 moesten wachten om in het vliegtuig te stappen. Gelukkig konden we de honden zien vanuit de instap gate, ze stonden naast het vliegtuig en we konden goed zien dat ze ingeladen werden. Het was leuk om te zien dat de mensen die bij het vliegtuig bezig waren leuk met de hondjes bezig waren. Aan aandacht kregen ze niks te kort. Nadat we zagen dat ze in het vliegtuig zaten begon de lange reis.

Vanaf dat moment begon de spanning en de stress, het enige wat door je kop blijft malen is hoe hebben de hondjes het, en hebben ze het goed en gaat alles goed met overstappen. Je moet er niet aan denken dat wij in Indonesië uitstappen en dat de hondjes ergens anders zijn aangekomen. De eerste vlucht duurde 12 uur toen moesten we 3 uur wachten in Kuala Lumpur, gelukkig kon ik de honden zien ze stonden vlak bij het vliegtuig die we moesten hebben om de volgende vlucht te maken naar Jakarta. Na ruim 2 uur vliegen kwamen we op het vliegveld van Jakarta aan. Het eerste wat ons toen opviel was de enorme warmte en hadden al gauw spijt dat we niet de korte broek aan hadden gedaan.
Na 2 uur wachten kregen we voor het eerst na 24 uur de honden te zien. Ze waren daar opgevangen door de mensen die de reis geregeld hadden. Ze waren totaal niet onder de indruk van de reis, ze liepen daar rond met die mensen alsof ze daar al die tijd al waren geweest. Na ander half uur wachten kwam de dierenarts om de hondjes te controleren zo dat ze van het vliegveld weg mochten. De dierenarts stond verbaast te kijken want dit soort heeft hij nog nooit gezien en hij was erg onder de indruk over de conditie van de honden na zo’n lange reis. De papieren waren al snel geregeld en toen moesten ze nog drie dagen in quarantaine. We hebben samen met de mensen de honden daar naar toe gebracht. Het was een hele mooie plaats en zeer modern, dus ik dacht dat komt wel goed. Ze hadden daar een ruimte met airco en ze konden ook zo weer naar buiten lopen. Het was een ideale plek om aan de tempratuur te wennen.
Wij zijn daarna door gevlogen naar onze eind bestemming en kwamen daar om 6 uur s’avonds aan. Het was even wennen aan het tijdsverschil want het was daar 5 uur later dan in Nederland. We hadden drie dagen om bij te komen voor dat de honden komen en die hebben we goed benut. Lekker uitrusten bij het zwembad en lekker luieren in de zon

.

Drie dagen later kwamen de hondjes ze zijn niet met het vliegtuig gekomen maar ze werden gebracht met de auto. Deze trip heeft totaal 12 uur geduurd en toen waren ze eindelijk op hun eind bestemming. In het totaal hebben de hondjes een reis gehad van 36 uur.

Ze kwamen om half drie s’nachts aan, ze stapten uit de auto en zijn gelijk op verkenning uit gegaan.

Nadat ze kennis hebben gemaakt met hun nieuwe baasjes waren ze uitgevloerd en voelden ze zich gelijk thuis, daarna zijn ze met me meegegaan naar de slaapkamer. Ze zijn op me bed gaan liggen en vielen als een blok in slaap. Na toch nog een goede nacht te hebben gemaakt waren we redelijk uitgerust en begonnen aan de verkenning van de omgeving.
We zijn daar begonnen met hele kleine rondjes te lopen vanwege de warmte. Daar moesten ze toch weer even aan wennen. Na twee dagen zijn we met de auto naar het strand geweest, dit was de eerste keer dat ze de zee zagen en dat ze in aanraking kwamen met het zeewater.

Ze gingen helemaal uit hun dak en ze begonnen daar gelijk te zwemmen.

De omgeving daar was zo mooi dat het een paradijs is voor de honden (voor ons was het ook een paradijs maar wij moesten weer naar huis en de honden niet).

Er was veel belangstelling voor de witjes en kregen ook veel aandacht, s'avonds kregen ze visite, ze waren allemaal nieuwsgierig maar die aandacht vonden ze niet erg.

Na een aantal dagen daar rond gebracht te hebben zijn we naar een nieuwe plek gegaan in de bergen. Daar starten ze in week 44 met de bouw van een nieuw huis. Hier krijgen de honden een privé zwembad en een weide van 5000 m² meter.

De tempratuur is in de bergen een stuk aangenamer het is 8 graden kouder dan in het dal, de hondjes kunnen daar genieten van hun mooie omgeving en de natuur.

Na een verblijf van 15 dagen zat onze missie er op. We merkten dat de hondjes het goed hadden en dat ze een mooi leven krijgen daar. Dit gaf ons een goed gevoel en konden dan ook met een gerust hard naar huis. Maar afscheid nemen was toch moeilijk maar we komen zeker weer terug, want wat we met al onze puppen doen is het stamboom langs brengen dus ook naar Indonesië.

Tot zover dit verhaal we houden jullie op de hoogte met de foto's die wij toegezonden krijgen.